Nowości jazzowe poleca Tomasz Handzlik

Live at the Velvet Lounge vol. III, Fred Anderson Quartet, Asian Improv Records

Anderson to legenda amerykańskiego jazzu. Sławę przyniosła mu współpraca z chicagowską organizacją AACM (Association for the Advencement of Creative Musicians). Kameralny charakter nagrania "Live at the Velvet Lounge" sprawia, że muzyka Andersona może początkowo sprawiać wrażenie ascetycznej, jednak każda jej kolejna odsłona to wybuch emocji.

Koncertowe nagranie zrealizowano rok temu w należącym do Andersona chicagowskim klubie Velvet Lounge, który od ponad 20 lat uchodzi za kluczową scenę eksperymentalnej muzyki improwizowanej w Stanach. Obchodzący w przyszłym roku 80. urodziny jazzman jest w wyśmienitej formie. Znakomicie wypadają też jego muzyczni towarzysze: saksofonista Francis Wong, basista Tatsu Aoki i perkusista Chad Taylor.

Live in Hamburg 1972, Keith Jarrett Trio, Jazz Lips

Historycznie niezwykle ważny album tria Keitha Jarretta. Ważny, bo jest bodaj jedynym nagranym na żywo śladem współpracy legendarnego dziś pianisty z równie wielkimi jazzmanami - basistą Charliem Hadenem i perkusistą Paulem Motianem. Jest też okazją do spotkania z młodym Jarrettem w jego przejściowym, ale muzycznie bardzo ciekawym okresie. Tuż po odejściu z zespołu Milesa Davisa, a jeszcze przez związaniem się z monachijską wytwórnią ECM pianista nie stronił od awangardowych eksperymentów. Doskonale to słychać w jego autorskich kompozycjach ("Solo Piano Improvisation", "Piece for Ornette"), a także w pełnych oryginalnych pomysłów standardach ("Donna Lee" Charliego Parkera). Jako bonus do dwupłytowego albumu dołączono fragmenty dwóch nowojorskich sesji zespołów Jarretta z udziałem takich gwiazd jak Chet Baker czy Lee Konitz. Mankamentem jest tylko kiepska jakość dźwiękowa archiwalnego nagrania.

Grzybobranie, Wojtek Mazolewski, Universal

Twórca, lider i basista zespołu Pink Freud Wojciech Mazolewski wydał autorski album, choć nagrany z udziałem znanych już z jego formacji muzyków (m.in. saksofonistą Tomaszem Dudą, pianistą Marcinem Maseckim, trębaczem Tomaszem Ziętkiem i perkusistą Kubą Staruszkiewiczem). "Grzybobranie" to efekt spontanicznie zaaranżowanego spotkania, dwudniowej sesji "imprezowo-improwizatorskiej" - jak tłumaczy jej pomysłodawca. Już sama idea tworzenia tej muzyki miała więc otwarty charakter. Niczym nieskrępowana improwizacja, freejazzowe szaleństwo, różnorodność barw i nastrojów - to najkrótsza charakterystyka tego muzycznego doświadczenia.

Mazolewski twierdzi, że "Grzybobranie" to rodzaj gry towarzyskiej, której celem nie jest wygrana, ale powtórne zagranie. A z mistrzowską ekipą, jaką zaprosił do tej sesji, to sama przyjemność.

Źródło: Tomasz Handzlik, Gazeta Wyborcza