Kazik wyjaśna, jak było z tą wódką

Jest to ciekawostka przyrodnicza, owszem, studiowałem socjologię, owszem, studiował Pan Kazimierz Staszewski, wtedy też mówiłem mu "Kazik", jak to u studentów. Był strajk, był listopad roku 1981. Jestem człowiekiem odpowiedzialnym i uważam, jak się strajkuje, to się nie pije, bo wtedy... się... nie jest to piknik, tylko pewien wyraz zbiorowego zachowania, więc nie piłem. A koledzy jednak potrzebowali kartek. Ja z natury, jak powiedziałem, nie popierając tych rozwiązań, miałem też interes prywatny w tym zakresie, że jak państwo wiedzą, to był taki czas, ci młodsi to nie pamiętają, że były kartki na wódkę, jak były kartki na wódkę to się je zbierało, w szczególności jeśli mój brat planował na wiosnę wesele, więc ja powiedziałem, że zawiozę tatowi.

W związku z nieprawdziwym zeznaniem wielce czcigodnego pana Zbigniewa Derdziuka podczas przesłuchania w ramach komisji hazardowej chciałem oświadczyć co następuje: otóż propozycję odkupienia pół litra wódki "Bałtyckiej" złożyłem mu ZANIM rozpoczął się studencki strajk okupacyjny. Na strajku obowiązywał kategoryczny zakaz spożywania napojów o jakiejkolwiek zawartości alkoholu i zakaz ten był przez uczestników strajku konsekwentnie przestrzegany. Nieprawdą jest też stwierdzenie, iż domagałem się od niego kartki na wódkę gdyż jak pamiętamy kartki na drugie półrocze 1981 wydawane były na jednym blankiecie i niemożliwym było odstąpić pojedynczą kartkę na konkretny miesiąc. Moja propozycja zakładała, iż wielce czcigodny pan Zbigniew Derdziuk najpierw zakupi interesujący mnie napój, a ja potem odkupię go od niego. Do mojej propozycji wielce czcigodny pan Zbigniew Derdziuk odniósł się negatywnie, natomiast jego niedawna wypowiedź stawia mnie w nieprawdziwym i krzywdzącym świetle, jakobym bimbał sobie z regulaminu strajkowego podczas gdy on miałby zachowywać dalece posuniętą pryncypialność w tej kwestii. Kazimierz Piotr (syn Stanisława) Staszewski